Τί τα θές, τί τα γυρεύεις ρέ Ἀντωνάκη…Παραμύθι ἀπό ἐδῶ, παραμύθι ἀπό ἐκεῖ κάθονται
καί σ ἀκοῦν οἱ ἰθαγενεῖς σάν ἀμίλητα ἀκούνητα
στρατιωτάκια μέ ἀνοιχτό στόμα τρώγοντας το
success story.…Σέ κέρασε χαλασμένη βότκα
ὁ Πούτιν καί σέ ἄφησε μέ την ΔΕΠΑ στό χέρι! Ἐσύ καλά κάνεις βέβαια ἀφοῦ μπορεῖς…Ἁπλά νά θυμίσω τα λόγια
ἑνός ὑψηλοτάτου στελέχους του ΔΝΤ που καταδυνάστευε
πρίν λίγα χρόνια τον λαό της Ἀργεντινῆς. Τεράστια σημασία ἔχει ἡ ἈΝΤΙΔΡΑΣΗ που εἰσέπραξε
ἀπ' τους Ἀργεντινούς ΠΟΛΙΤΕΣ!
‘’Δέν
κυκλοφορούσαμε βέβαια τότε. Μετά
ἀπό κάποιες συγκεντρώσεις θυμᾶμαι ἔβγαινα ἀπό το ξενοδοχεῖο καί ἔβλεπα τόσες πέτρες
κάτω που νόμιζα ὅτι γκρεμίστηκε κάποιο κτίριο. Μεγάλη ὀργή.
Ἔβλεπες ἀνθρώπους ἀποφασισμένους γιά ὅλα. Ἄνθρωποι που δέν ἔμοιαζαν
οὔτε looters (πλιατσικολόγοι). Ἀκόμα καί μεσήλικες
σίγουρα πολλοί εἶχαν οἰκογένειες… μου ἔκανε ἐντύπωση. Ἔβγαιναν καί συγκρούονταν
μέ ὅτι ἔβρισκαν. Ξύλα, πέτρες. Ἀπό την ἄλλη ἡ ἀστυνομία
ἦταν πάνοπλη, μέ
ἀντλίες, πλαστικές
σφαῖρες, δακρυγόνα. Ἦταν ἀδύνατον νά τους
συγκρατήσουν. Εἶχες
νά κάνεις μέ ἀνθρώπους που τους πῆρες το σπίτι τους καί το χαμόγελο τους.
-Ὄχι, οὔτε μιά στιγμή δέν τους
χαρακτήρισα “τρομοκράτες”. Θά ἦταν ἄδικο. Φαντάσου νά ὑπηρετεῖς
το Law and Order καί
νά μή μπορεῖς νά κρύψεις την συμπάθεια σου γιά αὐτούς που ἴσως ἀπό τίς τηλεοράσεις
θά τους χαρακτήριζες ἀλλιῶς. Ἤθελαν
τη χώρα τους πίσω. Ἔβγαιναν
μέ Ἀργεντίνικες σημαῖες καί ἀπαιτοῦσαν νά φύγουμε…΄΄
Ἐκεῖ βέβαια ἦταν Ἀργεντινή…Ἐδῶ καθόμαστε καί ἀνεχόμαστε
κάτι τσόφλια σάν τον Σαμαρά , τον
Βενιζέλο, τον
Κουβέλη, τον
Καμίνη, τον
Μπουτάρη πού μας διασκεδάζουν μέ πουστροπαρελάσεις…