ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ...

Τα τελευταία χρόνια όλο και πιο ξεδιάντροπα οι πολιτικές μαριονέτες που μας κυβερνούν , <<εκσυγχρονίζουν>> τα θεμέλια του κράτους και του έθνους. Με μια μακροσκελή σειρά νομοσχεδίων ανατρέπουν κοινωνικές παραδοσιακές δομές θέλοντας αυτό τον τρόπο να δημιουργήσουν ρωγμές στην εθνική συνείδηση στους κατοίκους αυτού του τόπου. Γνωρίζουν καλά βέβαια ότι τα τείχη πέφτουν εκ των εσω…Τι καλύτερο λοιπόν να αρχίσουν το ξεχαρβάλωμα από τον ανθό αυτού του τόπου , απ΄την νεολαία του. Χιλιάδες νέοι κάθε χρόνο περιμένουν εναγωνίως τα αποτελέσματα των πανελληνίων εξετάσεων προσδοκώντας την εισαγωγή τους σε κάποια σχολή. Και ιδου το θαύμα ! Εισάγονται μαθητές σε τεχνολογικές και πανεπιστημιακές σχολές με τον απίστευτο βαθμό της ΜΟΝΑΔΑΣ!!! Με αλλά λόγια τα ελληνικά πανεπιστήμια μετατρέπονται σε εργοστάσια παράγωγης υλικών οικοδομής αφού θα εισέρχονται ΤΟΥΒΛΑ και θα αποφοιτούν ΤΣΙΜΕΝΤΟΛΙΘΟΙ!!! Είναι η νέα άποψη περί κοινωνικής δόμησης των κρατούντων…Μια κοινωνική δόμηση με << υλικά >> λοβωτομημενα, ανίκανα να αντιδράσουν ,απαίδευτα και το κυριότερο… ΜΕ ΠΤΥΧΙΟ!!! Είναι η νέα κοινωνία που θέλουν να δημιουργήσουν, η κοινωνία της ΜΟΝΑΔΑΣ…

ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ...

Αμερικανικό...όνειρο;;;;;;;;

Χρόνια αυτοί οι μπάσταρδοι μου κάθονται στον λαιμό για πολλούς λόγους. Οι παγκόσμιοι κυβερνόμπατσοι που την αξία των ανθρωπίνων ζωών την αποτιμούν με το άθροισμα των κλικ στην σκανδάλη των όπλων τους. Αν αυτό είναι το Αμερικανικό όνειρο αναρωτιέμαι ποιος είναι ο Αμερικανικός εφιάλτης…

Aνώνυμη...ρουλέτα.

Πάντα έχουν ενδιαφέρον τα παιχνίδια. Αρέσουν σε μικρούς και μεγάλους. Σε μας τους μεγαλύτερους βέβαια αρέσουν και κάποια τυχερά. Ο τζόγος είναι μέσα στο αίμα μας. Το κακό για κάποιον είναι να τον έχουν καταλάβει και τότε η ρουλέτα μπορεί να γίνει…ρώσικη….

Διπλό χτύπημα

Κάποιες φορές, σάν τώρα πού το κωλοβαράω, ἀναρωτιέμαι ἄν στήν ζωή μου κυνηγάω τον χρόνο ἤ ὁ χρόνος κυνηγάει ἐμένα. Ὡς συνήθως σήμερα το πρωί δέν ἔδωσα σημασία στό ἡμερολόγιο. Ἑτοιμάστηκα καί πῆγα νά διεκπεραιώσω μιά ἀγγαρεία που μου εἶχε ἀπομείνει. Στό ὑπουργεῖο που πῆγα μου ζητήθηκε νά ὑποβάλω μιά αἴτηση καί τότε μονό συνειδητοποίησα ὅτι ἦταν 1 Ἰουλίου.Στήν συνέχεια ἕνα τηλεφώνημα μαζί μέ την καλημέρα μου ἐπανέλαβε την πρωτομηνιά μέ την εὐχή νά πάει καλά ὁ μήνας. Ἰούλιος…καλοκαίρι…Σάν ἐχτές μου φάνηκε πως εἴχαμε Χριστούγεννα! Πρίν προλάβω νά συνέλθω ἔρχεται καί το δεύτερο χτύπημα της μοίρας. Ἕνας πιτσιρικάς ὄχι πάνω ἀπό 20 μέ σταματάει καί μέ ρωτάει ρωτάει ΄΄ συγνώμη κύριε ,πού εἶναι το δημαρχεῖο; δημαρχεῖο΄΄ ! Μά βέβαια γιά τον πιτσιρικά ἐγώ ἤμουν ἕνας κύριος βιαστικός κι ἅς μήν φανταζόταν ποτέ ὅτι ἐκείνη την ὥρα θά ἤθελα νά παρατήσω ὅλες μου τίς ἀγγαρεῖες καί νά φορέσω τα ἀθλητικά μου παπούτσια καί μέ την μπάλα ἀνά χεῖρας νά πάω γιά το ἀγαπημένο μου μπασκετάκι…

Ἀρκετά ὅμως το φιλοσόφησα γιατί ἤδη ἄρχισα νά γλαρώνω.Πάω νά την πέσω μήπως καί δῶ κανένα ὡραῖο ὄνειρο, νά δῶ τον ἑαυτό μου σάν τότε που ἔλεγε τους 37ρηδες κυρίους!!!

Γαλαζιες ριμες ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΕΝΗΘΗΚΑ

Στριγκάκια και κανόνια...

Ἔκτακτο πολεμικό ἀνακοινωθέν Νο 1

Ἀπό πρωίας της 28ης Ὀκτωβρίου 1996 τμῆμα ξανθομαλλούσων ξεκωλιδίων έχουσι εἰσβάλει στό λιμενίζον θρυλικό θωρηκτό Ἀβέρωφ , κατέλαβον το πλοῖο μέ ἀρχηγό την ἀνθυποτσόκαρο Μενεγάκη. Παρά την ἡρωικήν ἀντίστασην πού προέβαλε το πλήρωμα του πλοίου τελικώς ἠναγκάσθησαν νά ἀποδώσουν τιμάς στά στριγκάκια των ξεκωλιδίων , στήν Αὐτοῦ χαρτορίχτρα-μέντιουμ ( δέν θυμᾶμαι ὄνομα …), στήν λαϊκή τραγουδιάρα Σαμίου καί στά γυμνασμένα ἀγοράκια καί κοριτσάκια πού λίκνιζαν ναζιάρικα τα κορμάκια τους πρός βρώση του φιλοθεάμονος τηλεοπτικοῦ λωβοτομημένου κοινοῦ!

Ἔκτακτο πολεμικό ἀνακοινωθέν Νο 2

Ἀπό δεκάτης Ἰουνίου 2010 το ἱστορικό θωρηκτό Ἀβέρωφ τελεῖ πάλι ὑπό κατοχήν. Το πλοῖο κατέλαβαν ἕνας πουστόφλωρος ὀνόματι…Λέοντας!!! Πατίστας μετά της Αὐτοῦ μεγαλοβιζιτού-μυξοπαρθένας-συζύγου του Μαρριέτας Χρουσαλάς. Οὐλαμοί σαπιοκοιλιάδων καί βιζιτούδων παρήλασαν στό ἡρωικό κατάστρωμα ὑπό την ἀναγκαστική ἀπόδοση τιμῶν των ἄμοιρων ναυτῶν πού γιά ἀρκετή ὥρα τους ἀνάγκασαν νά κάνουν γόπινγκ καί καπότινγκ ἔξω ἀπό το πλοῖο…

Ξεφτιλισμένοι νέογιαπηδες καί ξεπουλημένο κράτος!!! Ὅσα στριγκάκια κι ἄν κρεμάσετε στά κανόνια του Ἀβέρωφ πάντα θά βρίσκεται ἔστω καί ἕνας πού θά σας κράζει! Ἀναρωτιέμαι τον τελευταῖο καιρό μήπως εἶναι ἡ ὥρα νά ξυπνήσει ὁ Στρατός. Ἄν μή τί ἄλλο ὅλα αὐτά τα πουταναριά πού πάτησαν το κατάστρωμα αὐτοῦ του πλοίου θά ἀναγκάζονταν νά μάθουν τί σημαίνει ΣΕΒΑΣΜΟΣ,ΤΙΜΗ καίΔΟΞΑ .

Σύγχρονοι γενίτσαροι

Κυριεύομαι από μίσος και αηδία κάθε φορά που βλέπω φιλικά blogs να παρουσιάζουν και να ξεβρακώνουν τους προδότες πολιτικούς που ξεπουλούν την πατρίδα μου αδιαφορώντας προκλητικά για το μέλλον μου ως Έλληνα πολίτη. Μέσα στην γενικότερη αποχαύνωση που το ρόλο του μαέστρου παίζουν τα ΜΜΕ , ΟΙ ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΝΟΙ ΚΟΝΔΗΛΟΦΟΡΟΙ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ, προσπερνάμε ειδήσεις και γεγονότα που είναι πολύ χειρότερα από την όποια οικονομική κρίση. Προσπερνάμε εθνοκτόνα νομοσχέδια όπως αυτό περί της ελληνικής ιθαγενείας που η σημασία του θα φανεί στο ΑΜΕΣΟ μέλλον με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης. Δικαίωμα ψήφου θα έχουν πλέον χιλιάδες αλλοδαποί! Και όπως είπε και ο εκπρόσωπος των αλβανών στην Λάρισα ,ο γνωστός Μήτση, η Ελλάδα ΔΕΝ ανήκει μόνο στους Έλληνες!!! Το μυστακοφόρο μπασταρδοπαιδο της bilderberg την έκανε μια χαρά την δουλειά του…Μπορεί στις επόμενες εκλογές να μην τον ψηφίσουν Έλληνες αλλά η πρωτιά είναι εξασφαλισμένη από τους φίλους του τους αλλοδαπούς.
Τιμή και δόξα στους ΟΥΚΑΔΕΣ που στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου είχαν τα άρχιδια να πουν ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες!

Καλό ταξίδι Τσίτο...

Κάποια γεγονότα είναι τόσο δυνατά αλλά και τόσο απλά που μας υπενθυμίζουν το νόημα της πραγματικής ύπαρξης μας.
Ώρα 6:25, Κυριακή 16 Μαΐου. Ένα τηλεφώνημα κόβει στην μέση τον βαθύ μου ύπνο. Σε λίγο θα κόψει και την σκέψη μου…Κλείνω το τηλέφωνο και μένω αποσβολωμένος στον καναπέ. Έφυγε ο θείος ο Γιώργος…Η εικόνα του ανθρώπου με το ευγενικό χαμόγελο έχει καρφωθεί στο μυαλό μου. Απίστευτο…
Περασμένες δεκαετίες ξεδιπλώνονται μπροστά μου. Νάτος κάπου εκεί !Παίζει μαζί μας. Κι αυτός σαν παιδι.Ο μεγάλος καλός μας φίλος…
Πριν λίγες ώρες ταξιδέψε για την γη των Μακάρων…
Καλό ταξίδι…καλό ταξίδι Τσίτο…

3 νεύματα στον ουρανό...

Γέμισα το χαρτί μουντζούρες μέχρι τελικά να καταφέρω να ξεκινήσω αυτό το σχόλιο. Θλίψη , απογοήτευση , εκνευρισμός…Με ποιο άραγε συναίσθημα πρέπει να ξεκινήσει να μιλάει κάποιος για τα σημερινά γεγονότα στην καρδιά της Αθήνας που έμελλε να είναι και τα τελευταία για 3 νέους ανθρώπους; Τίνος θύματα είναι άραγε ; Ανεγκέφαλων αληταράδων που πέταξαν τις μολότοφ; Εντεταλμένων μισθοφόρων πολιτικών ηγετών που αφήνουν την Αθήνα στο έλεος αυτών των εγκληματιών; Μια παλλαϊκή διαμαρτυρία σύρεται και αμαυρώνεται από εγκληματίες προβοκάτορες. Κάπου εκεί βρίσκεται και χάνεται η αλήθεια…
Τι άλλο να πει κανείς…Κρίμα…