Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Σπάσε τα δεσμά σου!

Ἄν σ ἀρέσει αὐτό που βιώνεις κάτσε στ' ἀυγά σου … Ἄν σ ἀρέσει νά πληρώνεις νταβατζῆδες κάτσε στ' ἀυγά σου … Ἄν σ ἀρέσει ...

Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

Κορυφογραμμή και υπόγεια

Εἶναι ἡ τρίτη προσπάθεια που κάνω γιά νά ξεκινήσω νά ἀποτυπώνω στό χαρτί τίς σκέψεις μου. Καί αὐτό γιατί ἡ πολυπλοκότητα καί ἡ σύνθεση των ἐννοιῶν δέν θέλω νά ἀλλοιώσει αὐτό που αἰσθάνομαι τώρα. Εἶναι 7:10 κάπου στήν ἀττική στούς πρόποδες ἑνός λόφουΧαζεύω τον 'φορτωμένο'’ γκρίζο οὐρανό που ἁπλώνεται πάνω ἀπ'΄το λόφο. Το μυαλό μου ἔχει ἀδειάσει ἀπό τίς πολιτικές καί κοινωνικές καρικατοῦρες που προσβάλουν την αἰσθητική μου καί ταξιδεύει σέ ἀγαπημένες παιδικές ἀναμνήσεις.. Νοιώθω νά περπατῶ στήν κορυφογραμμή. Γυρνῶ το κεφάλι μου στήν τσιμεντούποληΔράμα! Ἀναρωτιέμαι πόσο πόσο ΄΄ἄνθρωπος΄΄ παραμένει κάποιος που ἀντί γιά την κορυφογραμμή περπατάει στά ὑπόγεια...

2 σχόλια:

  1. Επιτέλους συναίσθημα! Δεν υπάρχει σημαντικότερο στη ζωή μας. Αυτό μας υποκινεί για τα πάντα. Αυτό μας κάνει ανθρώπους όπως πολύ σωστά παρατηρείς.

    Προσοχή όμως διότι όσοι περπατούν στα υπόγεια, χάνουν κάθε τι ανθρώπινο. Βλέπουν μονο το πρέπει, χάνουν κάθε αίσθηση όμορφου. Γίνονται κακοί. Απότομοι. Και επειδή η διαδικασία είναι αργή, μετά γίνεται συνήθεια. Πολύ άσχημο πράγμα η συνήθεια. Δεν σε αφήνει να ζήσεις.Σε εγκλωβίζει όλο και πιο βαθιά, και χάνεσαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Παιδικές αναμνήσεις,
    τότε ήσουν ευτυχισμένος,

    τώρα;;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή